۲۳ عقرب۱۳۹۴
بسم الله الرحمن الرحیم
برادران و خواهران گرامی،
هموطنان عزیز،
اندوه سنگین و تأثر شدید خود را بابت شهادت هموطنان مان در زابل که به شکل دردناک و تاثر برانگیزی به دست عناصر افراطی جنایتکار سر بریده شدند ابراز میدارم، و خود را در غم یکایک خانوادههای قربانیان شریک میدانم. این، مصیبت یک منطقه و یک قوم نیست، این مصیبت افغانستان است. این درد مشترک یک ملت است. این خنجری است که دشمنان ما میخواهند بر قلب وحدت و یکپارچگی ما فروکنند.
مردم ما از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب کشور از این حادثه درد میکشند و از جنایتی که بر هموطنان ما میرود رنج میبرند و احساس تنفر میکنند. این تنها حادثه دردناک از این نوع نیست که دشمنان ما دست به ارتکابش میزنند. ما هر روز در هر گوشه این کشور، بدخشان، ننگرهار، هلمند، فاریاب کندز یا پکتیکا شاهد شهادت کسانی، زخمی شدن کسان دیگری، و به ماتم نشستن شماری از خانوادههای داغدیده هستیم.
دشمنان ما میخواهند با خلق حادثههایی که رنگ قومی و منطقهای به آن میدهند اتحاد و یکدلی ما را از ما بگیرند. آنان دیده اند که در دیگر جبهات شکست مفتضحانه خورده اند. دیده اند که منطق کور آنان جایی در این خاک ندارد. دیده اند که جنگ آنان جز شکست ذلتبار شان نتیجهای ببار نمیآورد. دیده اند که در هیچ جبهه ای توان مقابله با سربازان دلیر ما را ندارند. سربازانی که از پشتون، تاجیک، هزاره، ازبیک، ترکمن، پشهای، نورستانی، بلوچ و همه اقوام کشور تشکیل شده، و مانند بنیان مرصوص در مقابل جنایتکاران، در مقابل مزدوران، در مقابل سنگدلان، در مقابل تاریک اندیشان، در مقابل مدنیت ستیزان، در مقابل خرابکاران، و در مقابل دشمنان قسم خوردۀ این آب و خاک با قدرت و رشادت میایستند، از خانه و کاشانه ملت خود دفاع میکنند و مشت کوبنده را بر فرق تروریستان فرود میآورند.
دشمنان ما در تمام سال جاری تلاش کردند که جغرافیایی برای حاکمیت سیاه خود به دست آورند، تمام تلاش خود را به خرج دادند که مناطقی از کشور را از کنترل دولت خارج کنند تا بتوانند آن را به لانه وحشت و بربریت خود تبدیل کنند. کوشش کردند که راهی پیدا کنند تا مثل گذشته حاکمیت ننگین خود را در گوشهای از این ملک برپا نمایند و آن را پایگاه جنایتهای بیشترشان بسازند. آنان میخواستند که آتش جنگ و نا امنی را در هر نقطه این کشور که بتوانند شعله ور گردانند.
اکنون که شکست شان در این عرصهها به یقین تبدیل شده و امیدهای شوم شان بر باد رفته است، تنها به یک چیز امید بسته اند و آن افشاندن تخم نفاق و تفرقه در میان اقوام این کشور است. آنان میدانند که پیروزی بر مردم ما از راه زور و جبر ممکن نیست، و تا زمانی که وحدت و استواری این ملت پا بر جا باشد در برابر هیچ قدرتی سر خم نخواهد کرد. از این رو، اکنون تمام تلاشهای تخریبکارانه آنان متمرکز شده است بر ایجاد شکاف و تفرقه میان ما.
آنان به شکل آگاهانه و خبیثانه دست به ارتکاب جنایاتی میزنند که بتواند شعله اختلافات درونی را در میان مردم ما شعله ورگرداند. آنان امید به این بسته اند که با غلبه احساسات آنی و عواطف مهار ناپذیر، عرصه بر تدبیر و تامل تنگ شود، و فضا برای شرارتهای آنان مساعد گردد.
هموطنان عزیز،
ما و شما، در عین حالی که ماتمدار شکریه معصوم و همسفرانش هستیم و تلخی این جنایت را تا عمق جان خود احساس میکنیم، باید دشمنان خود را در این توطئه شوم شیطانی ناکام گردانیم. باید از یاد نبریم که در صورتی میتوانیم انتقام شهدای خود را از این کوردلان بگیریم و عاملان چنین جنایتی را گرفتار کرده و به مجازات برسانیم و عدالت را تامین کنیم که همه در کنار همدیگر قرار داشته باشیم. پیروزی ما در همدلی ما است.
برادران و خواهران هموطن،
من از آغاز حادثه گروگان گیری هدایت مستقیم دادم که همه تلاشهای ممکن برای حفظ جان گروگانها و نجات آنان از چنگ دشمن انجام شود. من خود روند حوادث را دنبال میکردم. شاید از خبرها شنیده باشید که در اولین عملیاتی که برای نجات گروگانها به راه افتاد، بیش از ۹۰ تن از تروریستان به هلاکت رسیدند. کسانی که در آن عملیات از نیروهای دفاعی ما به شهادت رسیدند از اقوام مختلف این کشور بودند. در عملیاتی دیگر که با حمایت قاطع نیروهای بینالمللی انجام یافت، شمار دیگری از جنایتکاران نابود شدند. دشمن در این مدت بیشتر از ۵۶ بار گروگانها را جابجا کرد تا از دسترس نیروها و از پوشش عملیات ما به دور باشند. در خلال این دست از عملیات بود که ۱۹ تن از گروگانها در یک نوبت و ۸ تن در نوبت دیگر از دست دشمنان رهایی یافتند.
پس از حادثه هولناک اخیر، به مسئولین هدایت دادم که تمام تلاش خود را به خرج دهند که عاملان این جنایت شناسایی، دستگیر و به اشد مجازات رسانیده شوند. درد تمامی این شهدا چه از جاغوری است چه از یحییخیل، شینوار و هلمند و یا در وردوج و فاریاب و غور، درد من است، درد مشترک ملت مان. مانند شما من نیز تا زمانیکه عاملین این جنایات به عدالت کشانیده نشوند آرام نخواهم داشت. همچنان دستور دادم تا تمام تدابیر لازم را که در حدود امکانات دولت تان هست جهت امن سازی شاهراههای کشور و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی روی دست گرفته شود.
ما مصمم هستیم که انتقام خون این هموطنان خود را بگیریم، و در این راستا از هیچ تلاشی دریغ نخواهیم کرد. اما به یاد داشته باشیم که تمام اینها در صورتی امکان پذیر میگردد که بر احساسات خود غالب شویم، از واکنشهایی که موجب هرج و مرج میشود اجتناب کنیم و از آبیاری تخم نفاقی که دشمنان ما میکارند جلوگیری کنیم.
قدرمنو وطنوالو،
هغه ترخې تجربې چې مونږ په اویایمو کلونو کې د داخلی جنګونو په موده کې ورسره مخامخ شو او هغه بدې تجربې چې نن سبا د عراق، یمن، لیبیا او سوریې مظلوم خلک ورسره مخامخ دی، مونږ ته دا پیغام لری چې د دولتداری د نظم ساتنه او د قانون د ستنو تقویه، له فتنې، ناامنی او بغاوت سره د مقابلې یوازنۍ کامیابه لاره ده.هر ډول داسې ناسنجیده او احساساتی عمل چې د قانون حاکمیت ته صدمه رسوی او ګډوډی ته لاره اواروی، په حقیقت کې له هغو غلیمانو سره مرسته ده چې د لا زیاتو جنایتونو د ارتکاب لپاره د خلکو او حکومت تر منځ د باور د ختمیدو په لټه کې دی او د افغانستان تباهی غواړی.
برادران و خواهران گرامی،
من یکبار دیگر تعهد خود را با شما تکرار میکنم که ما انتقام خون شهدای خود را از داعشیان، طالبان، و هر گروه تروریست دیگر که شریک چنین جنایاتی باشد خواهیم گرفت. همچنان مصمم هستیم که بیش از گذشته برای تحقق عدالت اجتماعی در همه سطوح و در همه نقاط کشور و محو تبعیض میان اقوام و مردم افغانستان تلاش کنیم. ما نمیخواهیم بیشتر شاهد محرومیت در غور، پکتیا، بدخشان، کنر، دایکندی و ارزگان، و هیچ نقطه ای از کشور خود باشیم. ما نمیخواهیم هیچ فردی از این کشور خود را در معرض تبعیض و تفاوت احساس کند.
مونږ غواړو چې زموږ د شهیدانو وینې زموږ د ملی میثاق د تحکیم سبب شی او داسې سبا ته مو هدایت کړی چې غمونه او دردونه پکې تر وسه وسه کم وی. مونږ په خپل ګران هیواد افغانستان کې ثبات، کراری او ترقی غواړو او پکار ده هغه جنایتونه، چې دښمنان یې زموږ د تفرقی لپاره ترسره کوی، موږ په خپل منځ کې لا ډېر وحدت او اخوت ته راوبولی ، څو په دې ډول، د وطن دښمنان په خپلو مقصدونو کې نامراده او ناکام شی.
پیروز باد افغانستان
تل دې وی افغانستان
