۱۹ سرطان ۱۳۹۴
بسم الله الرحمن الرحیم
اجازه دهید در قدم نخست به رئیسجمهور پوتین بهخاطر ریاست مدبرانه شان از مجلس امروزی تبریک بگویم. همچنان میخواهم برای دولتهای مؤسس سازمان همکاریهای شانگهای بهخاطر اثبات اهمیت این سازمان ابراز تبریکی نمایم. سازمانهای زیادی در جهان تشکیل و منحل میگردند، اما سازمان همکاریهای شانگهای ثابت نموده که از اهمیت بهسزا برخوردار بوده و توانسته به مسائل عمدهای رسیدگی نماید. در مرحله نخست، گسترش این سازمان با درخواست هند و پاکستان بهخاطر عضویت در آن نمونهای از اهمیت و مرتبط بودن فعالیتهای این سازمان با امور منطقه میباشد. و امیدوار هستم که فعالیتهای این سازمان هر چه بیشتر بالای مسایل مربوط به منطقه متمرکز گردد. اجازه دهید از رئیسجمهور بشکورستان بهخاطر مهمانوازی گرم شان ابراز سپاس نمایم و از آقای مندستوف بهخاطر نظارت از فعالیتهای این سازمان نیز تشکری میکنم.
میخواهم روی چند نکته که برای همگان حائز اهمیت است بهصورت اجمالی اشارهای داشته باشم.
از افغانستان دو تصویر به جهانیان به نمایش گذاشته شدهاست، تصویر اول، افغانستان با تهدیدها، تروریزم، مواد مخدر و بیثباتی، و تصویر دوم، افغانستانای که اکثریت شهروندان آن بهشمول ۳۷ در صد زنان در انتخابات به پای صندقهای رای میروند و در یک فضای دموکراتیک زعیم خود را انتخاب مینمایند، و افغانستانای که دارای منابع رفاه و آسایش، موقعیت ستراتیژیک، منابع آبی، منابع طبیعی و منابع قابل ملاحظه انرژی میباشد. افغانستان یک کشور ثروتمند است که شهروندان آن در فقر به سر برده و با تهدیدهای از داخل و خارج منطقه مواجه میباشد. فرصتها وجود دارد و لازم است تا این فرصتها منحیث پتانسیلهای انکشافی و توسعهای افغانستان درک گردند. تروریزم و مواد مخدر دو دشمن اساسی افغانستان بشمار میرود. تروریزم را باید ریشهیابی کرد. شمار قابل ملاحظه تروریستها از کشورهای شما وارد افغانستان شده و با استفاده از خاک افغانستان بهخاطر بیثباتسازی کشورهای شما و سایر کشورهای منطقه فعالیت مینمایند. نیاز است تا ابعاد مختلف مشکلات را درک نماییم و این را بدانیم که این تروریستان مشکلات سیاسی با دولت افغانستان نداشته، بلکه پلان و هدف آنها بیثباتنمودن منطقه است. در عدم درک کامل این پدیده، ریشه کنکردن آن امریست بس دشوار و ناممکن. تروریستان از آسیای مرکزی، چین، پاکستان، روسیه، عربستان سعودی و شرقمیانه ما را هدف قرار میدهند و ورود تروریستان از خاک پاکستان همواره جریان دارد که هم پاکستان و هم افغانستان در آجندای فعالیتهای تروریستی آنان میباشد. لذا، تروریزم دشمن مشترک همه ماست.
مشکل دیگری که منطقه با آن مواجه است، مواد مخدر بهشمول منابع تولید، پروسس، قاچاق و مصرف آن بوده و یک زنجیرهای را تشکیل میدهد که در آن تولیدکننده و مصرفکننده از مسئولیت یکسان برخوردار اند. البته بیشترین منفعت این پدیده نامانوس به قاچاق کنندگان آن بر میگردد و این حقیقتی است که در گزارش اداره مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد نیز تصریح شدهاست. لذا، مبرهن و هویداست که اقتصاد جرمی زمینهساز تسهیلات امور مالی تروریزم میباشد. تروریزم و مواد مخدر دو پدیده در هم تنیده و مشکل مشابهاند. در رابطه بهحضور داعش، میخواهم به آگاهی شما برسانم که در جریان چند روز اخیر نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توانستهاند دو قوماندان برجسته داعش و تحریک طالبان پاکستان را به نامهای شهیدالله شاهد و گلزمان از بین ببرند.
با خروج حدود ۱۲۰ هزار قوای بینالمللی از افغانستان تصور همگان بر این بود که یک خلاء امنیتی در این کشور به وجود خواهد آمد، اما نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توانستند این فرضیه را معکوس ثابت نمایند. نیروهای ۳۵۴ هزار نفری دفاعی و امنیتی ما همه روزه با حملات و فعالیتهای تروریستی مواجهاند. ما در مبارزه علیه دشمن مشترک همه روزه قربانی میدهیم. کمبود امکانات هوایی و تجهیزات، مشکلات عمدهای است که ما در امر مبارزه با تروریزم با آن مواجه هستیم. تعهد جامعه بینالمللی را در این راستا با خود داریم، اما عدم همکاری کشورهای منطقه در این زمینه هنوز محسوس است. بخاطر فایقآمدن به چالشها و تهدیدهای منطقوی، به یک ستراتیژی مشترک منطقوی نیاز است. لذا، همکاریها بهخاطر مبارزه مشترک در برابر تروریزم باید بیشتر از پیش تقویت گردد. این همکاریها میتواند بیشتر در موارد چون تشریک اطلاعات، تحلیلهای مشترک و اقدامات مشترک صورت گیرد. شناخت واحد از دشمن، محل صدور آن، منابع تمویلکننده، نحوه تمویل و مراجع که از آن استفاده ابزاری مینمایند، لازمه همکاریها در امر مبارزه موثر با تروریزم میباشد. بدون درک و شناخت این عناصر، مسئولیت ما در این زمینه ناتمام خواهد ماند.
طالبان مشکل دیگریست که افغانستان با آن منحیث یک مشکل داخلی مواجه است. در این زمینه میخواهم از پاکستان، چین و ایالات متحده امریکا بهخاطر تسهیل مذاکرات مستقیم دولت افغانستان با طالبان اظهار تشکر نمایم. لازم است تا تغییرات روانی منتج به تغییرات ملموس گردیده و اهداف آن تحقق یابد. در روند مصالحه و مذاکرات صلح نیاز است تا یک چارچوب ملی سیاسی وجود داشتهباشد تا هر افغانی که موجودیت وی در این روند لازم پنداشته شود، بتواند در آن شامل گردد.
تلاشهای مبارزه با مواد مخدر در گذشته از جدیت لازم برخوردار نبوده، و در این زمینه نیز لازم است یک آجندای مشخص رویدست گرفته شود. زمانیکه تنها مواد مخدر به قصد یک مرجع مشخص قاچاق میشود، باید موانع متعدد امنیتی در مسیر حرکت و همچنان در محل مصرف آن وجود داشتهباشد. تروریزم و مواد مخدر مشکل مشترک است که تلاش مشترک میطلبد. لذا، پیشنهاد مینمایم تا یک مجلس به سطح وزرا به زود ترین فرصت ممکنه در کابل تدویر گردیده و با تشریک تحلیلها و نظریات یک پلان واحد تهیه شده، و امکانات دست داشته بهخاطر موفقیت در برابر این دو پدیده شوم، با هم یکجا گردد. افغانستان میخواهد در امن باشد. مردم افغانستان قربانیهای زیادی را متحمل شدهاند و هنوز خون آنان در این راستا به ناحق ریخته میشود.
در اخیر میخواهم به جمهوری ازبکستان بهخاطر عهدهدارشدن ریاست شورای سازمان همکاریهای شانگهای تبریک بگویم. به امید نتایج هرچه بیشتر و موثر تر در اجلاس سال آینده سازمان همکاریهای شانگهای.
