محترم مولوی عبدالکبیر معاون سیاسی و کفیل ریاست الوزراء امارت اسلامی افغانستان قبل از ظهر امروز با خانم روزا اوتونبایوا نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان و هیأت همراه اش دیدار نمود.
در این دیدار که در قصر سپیدار انجام شد، معاون سیاسی و کفیل ریاست الوزراء ضمن خوش آمدید به آنان گفت که ادامه همکاری های ملل متحد با مردم افغانستان نقطه خوب و مثبت است و باید بیشتر گردد.
خانم روزا اوتونبایوا گفت که اقدامات امارت اسلامی را در زمینه منع کشت و قاچاق مواد مخدر موثر و مفید بوده و جامعه جهانی این پیشرفت مهم را مثبت تلقی میکند.
خانم روزا اوتونبایوا گفت: معلومات ما از طریق ستلایت نشان میدهد که در زمینه کشت کوکنار کاهش زیاد به میان آمده است.
خانم اوتونبایوا همچنان یاد اور شد که ما از کشورهای چین و هند نیز خواهان کمک به دهاقین افغانستان شده ایم.
موصوف افزود که ما میدانیم کمک های بشری به مردم افغانستان کافی نیست، اما تلاش می کنیم تا این کمک ها بیشتر گردد.
محترم مولوی عبدالکبیر گفت که متاسفانه از اثر جنگ ها و فساد در اداره قبلی، کارهای اساسی در افغانستان انجام نشده است، بناً کمک های بانک جهانی و سایر نهادهای بین المللی به افغانستان مهم است و همکاری بیشتر آنان باید در زمینه های مصئونیت غذایی، احداث بندها، ساخت زیربناها و ایجاد سردخانه ها صورت گیرد و بانک جهانی و جامعه بین المللی باید پروژه های نیمه تمام را تکمیل نمایند و نهادهای بین المللی دفاتر و فعالیت های شان را مانند بانک جهانی، از سر گیرند.
کفیل ریاست الوزراء گفت که نماینده گی ملل متحد در افغانستان باید به گوش اشتراک کنندگان نشست های بین المللی برساند که در افغانستان عفو عمومی اعلان شده و بیشتر از ۵۵۵ تن از مقامات ملکی و نظامی حکومت قبلی از طریق کمیسیون تماس پس به کشور خود برگشته اند و زیر چتر حاکمیت امارت اسلامی جزایر قدرت، فساد، جنگ و ناامنی ختم گردیده و رسانه ها فعالیت دارند.
محترم مولوی عبدالکبیر همچنان گفت که جامعه بین المللی باید در قسمت حذف نام های مقامات امارت اسلامی از لست سیاه به تعهدات شان عمل کنند و ما خواهان دیپلوماسی فعال و روابط حسنه با جامعه بین المللی می باشیم.
وی همچنان گفت که با توجه به خشکسالی و فقر، مردم افغانستان به کمک های بیشتر جامعه بین المللی نیاز دارند.
کفیل ریاست الوزراء در اخیر سخنانش، گفت که افغانستان بجز حق مشروع خود، در هیچ جا حقآبه بیشتر را نمی گیرد، اگر در زمینه کدام جهت نگرانی و تشویش داشته باشد، ما می توانیم نگرانی آنان را از راه گفتگو و تفاهم حل کنیم.
