۲ جدی ۱۳۹۵
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب اتمر صاحب، جناب قیومی صاحب، جناب نادری صاحب، رئیس صاحب محترم پوهنتون کابل، شاروال صاحب، تمام حضار محترم، خواهران و برادران، خاصتاً شهروندان مکروریان چهارم،
ښه راغلاست،
خوش گلدینگ،
خوش آمدید!
امروز، روز اعاده ۱۰۷ میلیون افغانی نیست؛ امروز، روز اعاده حیثیت، و قرارداد بین دولت و ملت است. دولتی که مورد اعتبار ملت نباشد، نمیتواند دوام کند و دولتی که اعتماد ملت را جذب کند، هر کار بزرگی را میتواند انجام دهد. بدین جهت امید است که مردم افغانستان و خاصتاً شهروندان کابل درک کنند که اعاده از این (اضافهستانی)، سرمایهگذاری سر ایجاد اعتماد بین مردم، سکتور خصوصی و دولت افغانستان است.
خواهران و برادران! بیش از یک میلیون هموطنان ما، دوباره به وطن برگشتند و ضرورت عاجل اینها مسکن است. نن چې د محترم وزیر صاحب او د دوی د همکارانو او د تاسې د اعتماد له برکته دا فضا ایجاده شوې، راشئ چې بیا تجدید عهد وکړو، چې سل هاوو زره کورونه به جوړوو او دا ټول به پر ځای کېږی. من اول میخواهم از قدردانی شما، از وزیر صاحب و همکارانشان ابراز امتنان کنم. از قدردانی شما و بررسی بیطرفانه و همهجانبه شما کرده قدردانی زیادتر وجود ندارد. تشکر از این که فرزندهای صدیقتان را قدر کردید!
همانطور که یلدا جان گفت، مدال جای قدردانی مردم را نمیگیرد، مگر وزیر صاحب و همکارانشان را مدال هم میدهیم که حداقل کس نگوید که تشکری دولت، کمتر از تشکری ملت نیست؛ اما همیشه بهتر است که اول ملت قدر کند تا دولت تعقیب کند، تا بالعکس باشد.
هدف اساسی ما که امروز یک نمونهاش است و از احکام دین مبین اسلام است، «تأمین عدالت» است. در همه امور اساس دین مبین اسلام بر اساس تأمین عدالت گذاشته شده است او هر چېرې چې عدالت وی له مشکلاتو نه وتلی شو، نو یو عادل نظام جوړول زموږ او تاسو اساسی هدف دی. زندگی در بحران دوامدار که چهل سال گذشته ما در آن بودیم، مورد قبول ملت و ما نیست. ما باید بحرانهای این مملکت را به ختم برسانیم، نه این که بحرانها را دوامدار بسازیم.
مردم افغانستان، مردم باعظمت افغانستان، ضرورت دارند که سر آینده مطمئن شوند. از داکتر صاحب عیان و امین صاحب تشکر میکنیم که این فضای تجدید اعتماد را شما ذکر کردید. اول کال کې، ۱۳۹۴کال کې، زموږ مسئله د بقا وه او اکثریت بدبینان په دې فکر کې وو، چې دا وطن به خدای ناکرده دوام ونه کړی، نه یې دا ولس پېژنده، نه یې زه پېژندلم.
او نه یې زموږ ټیم پېژنده! اتمر صاحب، قیومی صاحب، نادری صاحب او ټول همکاران، موږ یو متعهد ټیم یوو، چې له دې ولس نه (پرته)، بل بادار نه پېژنو! بادار مو ولس دی او عقیده مو خدای(ج) ته ده او دا ولس به جوړېږی، ځکه چې دا ولس د پېړیو نه، د زرهاوو کلونو افتخار لری. موږ پرون نه یوو پیدا شوی چې سبا نه واؤسو، هزارها سال تاریخ داریم، بنابراین سر آینده خود اعتماد داریم و اعتماد همیشگی میباشد انشاالله تعالی.
مسأله اصلی در تأمین عدالت، «حقوق شهروندی» است. امروز شهروندان مکروریان چهار یک الگو برای شهروندان باقی شهرهای افغانستان و نقاط مختلف شهر کابل هستند، امروز من تقریباً تمام روز را اختصاص به موضوعات کابل دادم و هدف اساسی ما این است که چطور هر شهروند کابل با جایداد مصؤون و با حفظ جایداد مصؤون، با حفظ جان مصؤون و با اطفال مصؤون زندگی کند و سر آینده امیدوار باشد. انشاالله تعالی با رهبری که در سکتور شهری به وجود آمده، این آرزوها قابل عملی شدن است. در عین حال خواهش من و خواهش همه همکارهای ما از رهبری سکتور شهری ایناست که همه اعمال کوتاهمدت، وسط مدت و درازمدت را در یک برنامه بیاورند؛ تا اول، فضای اعتماد، مثل آنچه در اقداماتی که در مکروریان چهار صورت گرفت و یا در خواجهرواش صورت گرفت به دست بیاید تا سرمایه وسیعتر شود، و انشاالله تعالی این در حال آماده شدن است.
نکته چهارم، درباره یک قسمت پیشنهادات که شد. اول از دختر عزیزم یلدا لطیفی ابراز امتنان. در کنفرانسهای آینده اطفال را دعوت میکنیم اما با عرض بینهایت احترام، یلدا جان! من بانوی اول را دستور نمیتوانم بدهم، تنها میتوانم از او خواهش کنم! مردی که زن افغان را دستور میدهد، دست خود را بالا کند! خواهش میشود انشاالله تعالی و بانوی اول تشکر میکند از پیشنهادتان!
دوم، ترتیبات پارک گرفته شده است. (در مورد) پیشنهادی را که عیان صاحب کردند، نهتنها این پارک مدنظر گرفته میشود بلکه امروز بحثی در قسمت شهر کابل داریم که پارکها در تمام نقاط شهر کابل باید زیاد شود. تپههای کابل، کوههای کابل، دریای کابل، به تمام اهالی کابل تعلق دارد؛ هیچ زورگویی اینها را نمیتواند بگیرد.
همچنین حفظ ساحات تاریخی ما! کابل تاریخ دارد. هدف ما کابلی است که در دوران بابر تا شاهزمان و اینها، هر شاعر دریزبان و پشتوزبان در وصفش اشعار میگفت. امروز وقتی که سر کابل شعر میگویند، تنها شکایت و شکوه است، اما انشاالله بدل میشود.
در (مورد) تغییر مسؤولیت مکروریان چهارم، دو اداره (دخیل) به نتیجه برسند.
موضوع مرکزگرمی و موضوع آب، هر دویش موضوع حیاتی است که توجه جناب وزیر صاحب را میخواهم.
در خاتمه تأکیدم سر تعیین هدف واضح، و همکاری و هماهنگی در تطبیق آن است. جامعه ما خواستار پایتختی است که قابل زندگی و قابل افتخار باشد. کلید این در نتیجه همکاری بین مردم – به حیث شهروندانی که حقوق و وجایب دارند – سکتور خصوصی و سکتور دولتی است. دوی لازم او ملزوم د یو بل دی او زه باور لرم چې کابل یو لوی ګنج دی چې تر اوسه یې څوک په قدر نه پوهیږی. کابل، معلوم است که در یک قسمت ضرورت به همکاریهای تخنیکی دارد، اما کلید ثروت کابل در دست خود کابلیها است. کلید ثروت هر شهر افغانستان و کلید ثروت افغانستان در دست خود افغانها است. باورمند باشیم، هماهنگی ایجاد کنیم و طرحهایی ایجاد کنیم که بتواند مورد اعتماد و عملی باشد.
باز من تمام شهروندها را تبریک میگویم که امروز اعتبارتان دوباره حاصل شد. امید است که با این باورمندی ما و شما بتوانیم شهر و مملکت و ملتی را دوباره بر پا ایستاده کنیم که موجب افتخار تمام ما و امید آسیا باشد.
تل دې وی افغانستان،
زنده باد افغانستان،
یشه سون افغانستان!
